De ark van Noah

3 juni 2015



Pinksterzondag. Hoogdag van de Geest. Religieuze ogenblikken van vernieuwing met de woorden van de verrezen Heer getekend: “Beseffen jullie het goed? Ik ben iets nieuws begonnen, zie, het is er al”.
Deze woorden konden niet beter van toepassing zijn dan op de zesentwintig eerstecommunicanten van de Sint-Pius X-geloofsgemeenschap. Het is best een mooie symbolische traditie dat de Eerste Communie op Pinksteren valt. Aldus kunnen onze communicanten en hun familie als het ware een Emmaüswandeling maken met de verrezen Christus Jezus.

Hun namen noemen

Laten wij hun namen noemen van dezen die op deze Pinksterzondagmorgen voor de eerste maal bewust en actief aanwezig waren “bij het breken van het brood en het delen van de beker aan de tafel van de Heer samen met mensen die in Hem geloven”.
Het zijn: Matis, Norah, Leandro, Loďc, Chayenne, Grace, Febe, Eppo, Joshua, Antje, Emmelina, Janneke, Oscar, Tigran, Marie, Laure, Henri, Brayan, Manou, Benne, Dhy Khang, Audrey, Leonie, Gust, Louis, Sayna.
Dat het verder moge Pinksteren in hun hart. Dat zij in de loop van de dagen, maanden en jaren van hun leven, getuigen mogen blijven tegenover mensen, van het innerlijk vuur dat zij op Pinksteren 2015 in de vorm van hun Eerste Communie, mochten ontvangen.

Een heerlijke kerk

Jawel, jullie redacteur heeft het over het kerkgebouw van Sint-Pius X. Een metamorfose. Zelfs de meest ervaren en gelouterde kerkgangers, moesten even “echt smakelijk slikken”. Je kon de kerk binnentreden onder een lelieblanke ballonboog.
Zuiverheid. Hartelijkheid. Kinderlijkheid.
Maar er was meer. De kerkbogen waren overspannen door melkwitte satijnen guirlandes. Een stralende streling voor het oog.
Verbondenheid. Hechtheid. Feestelijkheid.
Op het hoogaltaar, designer vormgeving van de ark van Noah. De hele lengte van het altaar. Voor (of liever zichtbaar in de ark) een feesttafel met daaraan de 26 communicanten, priester Geert en diaken Dirk Deceuninck.
Symbolisch. Uitnodigend. Aansprekend.
Moet het gezegd dat de kerk, precies zoals de ark van Noah, bijna barstte van het volk. Ma's en pa's, oma's en opa's, familieleden, vrienden, Sympathiserende gelovigen. Een veelheid en een verscheidenheid.
Vreugdevol. Fier en toch… Ingetogen uitkijkend naar het moment van hun communicant.
En dit moet je vast weten. De prachtige kerkversiering kwam er op voorstel, vraag en uitvoering van en door de Afrikaanse ouders van Afrikaanse communicanten! Wonderlijk!

De eucharistieviering

Hand in hand kwamen ze de kerk binnen “geschreden” samen met priester Geert. Muziek was er uiteraard bij. Raden moet je niet echt. Inderdaad! Je hebt het bij het rechte eind! Rondo was er bij, vanzelfsprekend met de immer geëngageerde juffrouw Miguele. Het bleek van in den beginne duidelijk: het was, zoals het hoort, een eucharistieviering door en voor de kinderen, die hun eerste Hostie zouden ontvangen.

Enkele hoogtepunten

Het vergevingsmoment. Opgebouwd en opgefleurd door beelden uit het dierenrijk. De leeuw, de giraf, de olifant. Even de giraf er uit pikken:

Ik ben een giraf met een heel lange nek.
Ik zie heel ver en vind elke plek.
Alleen ik kan bij de bovenste blaadjes, die zijn zo mals, die
hou ik voor mezelf, misschien is dat vals.

De anderen zijn kwaad, fluisteren in elkaars oren
allemaal dingen die ik in de hoogte niet kan horen.
Maar soms doe ik mijn kop naar beneden
want ik wil het liefst in de kudde leven.


Echt beeldend was dit. Afgelijnd door aangepaste wederwoorden van de mama van Laure en M. Laure.

De eerste lezing: het verhaal van Noah, gebracht op een aan de kinderen aangepaste wijze en doorweven met liederen, enthousiast gebracht door de communicanten. Het decor “de ark van Noah” verhoogde nog de intensiteit van deze toneel-lezing. Didactisch een pareltje.

Het evangelie: dit behoeft geen betoog. Het pinksterverhaal: “Ga met mensen wandelen in het licht. Ga met mensen drinken aan de Bron. Spreek met hen over Mij”. Of zoals de kinderen het in hun eigen kindertaal, met een lied uitdrukten:

Want de Geest die 't al geneest
zoals op 't eerste pinksterfeest.
Is bij hem, bij haar, bij ons,
op bezoek geweest.

De homilie sloot daar prachtig bij aan!

Offerande en offerstoet. Bewust en plechtstatig brachten de communicantjes de offergave naar voor. Ouderlijke halzen rekten zich om de ingetogenheid van hun feestelijke spruit te kunnen zien. Momenten van Blijheid, Zachte Trots en Herinnering.
Teder was het ook dat leden van de Lydiagroep de offergaven verzamelden. Of hoe leeftijden zich versmelten, gesterkt door eenzelfde geloof in het “opnieuw” “Pinksteren”.

De communie

Na een echt beleefde consecratie en een universeel “Onze Vader” was daar eindelijk het grote ogenblik. Alle communicantjes gingen één voor één, samen met ouders, zussen en broers naar voor. Daarna volgden de gelovigen. De muzikale begeleiding door Rondo en het vocale trio juffrouw Miguele met Leonie en Leon bezorgden religieus kippenvel aan velen: Edelweiss, O happy days en Alegria. Heerlijke sfeermomenten.
Bedankt Rondo, bedankt Miguele, bedankt Leonie en Leon.

De ballonvaart

Na een slotwoord door de mama van Audrey en een dankwoord van directeur David van de Piusschool aan priester Geert, drumde de kerkmenigte zich naar het kerkplein, waar met veel ambiance en enthousiasme, elke communicant zijn boodschap, vastgemaakt aan een ballon, de lucht inzond, de wereld rond of… was het naar de hemel toe? In elk geval een kleurig panorama, in een eigeel zonlicht tegen een indigo blauw geluchte. Kon het nog symbolischer?

Pat en Martin

De regisseurs of veel beter de bezielers van deze onvergetelijke dag voor die 26 jonge mensen. Pat en Martin, in naam van onze geloofsgemeenschap en onze wijk een enorme dank voor al dit vele, ongezien werk, maanden aan een stuk.
Jullie missie was meer dan geslaagd. Het heilig Pinkstervuur hebben jullie echt brandend gehouden.
Jullie slagen er nu reeds zo vele jaren in, alles bezield en intens te houden. Welk een kracht, welk een gave voor Sint-Pius X.
Meteen willen wij ook de ganse Piusschool hartelijk dank zeggen voor hun nog steeds groeiende bereidheid tot samenwerking met parochie en wijk. Een zegening is dit voor onze wijk, gelegen aan de rand van de stad, met een eigenheid die bruggen kan verleggen.
Pat en Martin, willen jullie eens voor ons natellen hoeveel jaren jullie dit reeds klaar krijgen? Misschien kan er in 2016 een jubileum worden gevierd!