Afscheid van de Mariamaand

27 mei 2015

Iedereen is het erover eens. Zowel de wijkbewoners als de parochianen van Sint-Pius X, zelfs de strenge kunstkenners. Het Mariabeeld in de Sint-Pius X-kerk is een voorbeeld van hoe indringend religieuze kunst kan doordringen in de ziel van gelovigen, zoekenden, andersgelovigen en humaan zoekenden.
Bij de afsluiting van de Mariamaand gingen wij op zoek naar eigen geaarde en soms bekende en minder bekende Mariabeelden in onze stad. Wij zetten er enkele op een rijtje:

Het beeld van Maria met Jezus, in het Putkapelletje aan de Condédreef. Een beeld van omstreeks 1532.

Het bekende Mariabeeldje in de Sint-Michielskerk. Een beeldje van 19 cm hoog in ivoor. Het zou in de dertiende eeuw in Noord-Frankrijk vervaardigd zijn. De twee kroontjes (van Maria en Jezus) werden in 1952 bijgezet. Dit ter gelegenheid van de kroning van Onze-Lieve-Vrouw van Groeninge.

Het Onze-Lieve-Vrouwebeeldje in de Sint-Maartenskerk. Aanvankelijk stond dit beeldje in de Hazelaarstraat in een kapelletje, waar het miraculeus ontsnapte aan vernietiging door een kogelbol in 1646. In 1805 werd het overgebracht naar de Sint-Maartenskerk.

Onze-Lieve-Vrouw der Zeven Smarten aan de voorgevel van het Onze-Lieve-Vrouwehospitaal. Een beeld van omstreeks 1600-1650. Later vertelt jullie correspondent nog wel eens wat meer over dit beeld. Een sterk “bier”-verhaal.

Onze-Lieve-Vrouw ter Olmen: staat sedert 1783 in de kapel van het Baggaertshof. Ook hierover bestaan “spitante” verhalen.

De wenende Madonna: even een zijsprongetje naar de Kortrijkse deelgemeente Bissegem. Dit Mariabeeld staat sedert het begin van de 19de eeuw in de Sint-Audomaruskerk. Genoot, geniet grote bekendheid als de Madonna met de tranen.

Onze-Lieve-Vrouw van de Hartenklop: eveneens terug te vinden in Bissegem in het kapelletje in de Driekerkenstraat. Aanvankelijk stond de kapel aan de Leie. In 1889 verhuisde het naar de Driekerkenstraat. Een schipper schonk dit beeld, omdat zijn kind van de verdrinkingsdood werd gered.

Het Madonnabeeld van Sint-Pius X, een kunstwerk van Maurits Witdouck uit 1960 in simil-witsteen. Circa 2,75 meter hoog. Een van de symbool-attributen van onze Kerk.

Deze beeldenreportage wordt jullie met veel hartenwarmte aangeboden door de redactie. Waarom niet zelf even “live” dit alles gaan opzoeken en bezichtigen. De zomer nadert, ideaal voor een Mariawandeling.

Afscheid van een mooie Mariamaand in woord

Mei, de maand bij uitstek voor de Mariadevotie. Sint-Pius X startte deze Maria-toewijding met haar deelname aan onze jaarlijkse federatie Sint-Amandus-bedevaart naar Dadizele. Altijd een deugddoende religieuze ervaring. Een verzorgde eucharistieviering - met het Sint-Elooiskoor dat op die dag altijd wordt versterkt door vrijwilligers van Sint-Pius X - daarna een biddende rondgang in het Rosarium van Dadizele. Het treft jullie redacteur elk jaar, hoeveel mensen er nog altijd aan houden op die eerste mei in Dadizele te zijn. Een West-Vlaamse Mariaverering, die eeuwen oud is. In een tijd, waarin “men” zegt dat dit “alles” voorbijgestreefd is, een boude “ongenuanceerde” uitdrukking. En merkwaardig, ook het jonge volkje is er. Ten andere, elk jaar is onze bedevaart in samenwerking met de scouts en de oudscouts van Ieper. Eregouverneur Breyne is daar een van de bezielers van.

Twee opeenvolgende mei-activiteiten

Op zondag 3 mei was het het grote moment voor onze achttien vormelingen. Een betekenisvolle sacramentsschenking. Ingetogen, interactief en hartelijk.
Op zondag 10 mei viering van Moederdag. Ook in het teken van de Mariaverering. Het kinderkoor van de Piusschool gaf er een enorme warme twinteling aan. Jeugdig enthousiasme, een bomvolle kerk vol moeders en oma's, in de focus. De vaders en de opa's trots in de schaduw van die vrouwelijke lichtstralen.
Op donderdag 14 mei: Hemelvaartsdag. Een rustige woordviering, waarin de weg naar het Pinksterfeest werd geëffend.
En nog: zondag 24 mei het Pinksterfeest. In de eucharistieviering de eerste communie. Daarover in onze volgende editie veel meer.

Tot besluit

Om deze Mariamaand 2015 heerlijk te beëindigen, bieden wij jullie in poëzie een Mariagedicht aan. Het werd als bezinningsmoment op de parochieraad van Sint-Pius X van dinsdag 12 mei voorgebracht door onze organist Inge Linskens. Een mij niet bekend, maar prachtig Marialied, van de hand van G. Luijpers. Hier krijgen jullie de niet-muzikale versie. Inhoudelijk een sterke tekst.

Marialied

Maria, hoe was het toen je ja hebt gezegd,
je hele bestaan in één hand hebt gelegd?
Geen enkele twijfel, met Jozef geen woord,
Elisabeth heeft het als eerste gehoord.
Je meende dat dit de weg was te gaan
om steeds in de schaduw van de Hoogste te staan.

Maria, wat dacht je zo'n dertig jaar lang?
Wanneer had je hoop en wanneer was je bang?
Je kind was zo anders, liep niet in het gareel van buren en priesters,
maar deed het je veel?
De woorden door jou, bewaard in je hart,
dat was wel de kracht die conventies verwart.

Maria, die dag dat je op Golgotha kwam
en het donker dan toch nog de zoon van je nam,
werd jij als de dienstmaagd des Heren beklaagd.
- Magnificat was tot een echo vervaagd -
Toen ging in jouw smart, in het wanhopige uur,
al ongezien schuil weer de eerste sprankel vuur.

Maria, nu wij onze eigen weg gaan
zijn bij ons ook dapperen die machten weerstaan.
En zoekenden die stil zich laven aan het Woord.
Maar ook worden zusters gekrenkt en verstoord.
Ver weg of nabij, in rust of bij pijn,
blijk jij in ons midden herkenbaar te zijn.

In de marge

In de marge van die religieuze activiteiten was er natuurlijk ook in mei onze steeds groeiende Pius X-Run. Uiteraard een profane aangelegenheid, maar sterk gedragen en verbonden met de Pius-parochie en de Piuswijk. Dat is precies het kenmerk van wat wij willen zijn als gemeenschap en vooral als geloofsgemeenschap: Een hartelijke thuis voor elkeen, waarin solidariteit, hulpvaardigheid en menselijkheid, boven alle verschillen heen, de hoofdtoon en hoofdkleur uitmaken. En nu op… naar Pinksteren.