Het was gewoon echt, echt goed

13 mei 2015


Zondag 3 mei 2015 was het dan voor de achttien vormelingen van de Sint-Pius X-parochie, eindelijk zover. De dag van de vormselgeving. Na een voorbereidingstijd, die aanving op 4 november 2014, met een info-avond voor de vormelingen en hun ouders.

Indrukwekkend, die voorbereiding

Met de vormseldeur in huis vallen. Een heerlijk saluut en dank toesturen aan onze catecheten: Ann, Els, Virginie en zuster Mia. Jullie hebben het grondig, goed, hartelijk en vol engagement voor elkaar gekregen. Op een originele wijze, volledig ingekaderd in het thema van de vormseleucharistieviering, hebben jullie op de achterflap van het misboekje de intense tocht naar 3 mei “blad- en rankensgewijs, grafisch vorm gegeven.
Het misthema, meteen ook het evangelie van Johannes (15,1-8) vormde de paarsrode druivenlijn, van deze viering.
“Ik ben de Wijnstok, en u de ranken,
Wie in Mij blijft en Ik in hem,
die draagt veel vrucht.”
Je kan die voorbereiding dan ook druiventros per druiventros volgen op de foto.
Hierbij past slechts één passend woord: Indrukwekkend.

Hun namen noemen, hun gezichten tonen

Op datzelfde misboekje, maar dan op de voorflap vinden jullie de gezichten van de catecheten en de vormelingen. Als rijpe vormselvruchten, gericht naar een toekomst van christen volwassenheid. Gezegend met een heel pakket voorbereiding en vorming. Een rugzakje vol christenheid, waaruit de vormelingen hun levenstocht lang, voeding zullen kunnen garen.
Op gezichten kleven mensen altijd namen. Uit eerbied en erkentelijkheid voor elkaars eigenheid.
Wij noemen ze ook hier en wensen ze van nu af aan, een genadige tocht door de dagen en maanden en jaren van hun mens-zijn.
Axelle Bouttens, Henri Bouttens, Julien Cloet, Marlies De Vooght, Amélie Dumont, Henri Gheysen, Quiana Hostens, Jérôme Ketels, Sarkis Mukoyan, Helena Quartier, Tijs Quidousse, Ariane Van de Vijvere, Marie-Elisa Vanhaverbeke, Marie-Line Vanneste, Marilyn Van Speybrouck, Stijn Vergote, Cas Vervaeke, Merijn Veelaert.

Een manifest: daartoe engageerden de vormelingen en de catechisten zich

De vormselvoorbereiding is niet zomaar een geïmproviseerde opeenstapeling van leuke speeltjes. Het vraagt voor elkeen die er bij betrokken is, inzet, vasthoudendheid, loyaliteit en zoekend geloof. Om dat te illustreren geven wij aan onze lezers graag mee, waartoe onze vormelingen zich verbonden, bij de aanvaarding en toetreding tot de vormselcatechese.
Lees maar eens verwonderd. Het is geen habbekras.

Ik kies voor het vormsel

Ik kies ervoor om dit jaar gevormd te worden. Ik hoop dat deze keuze een belangrijke stap in mijn leven wordt. Daarom wil ik met overtuiging kiezen.
Ik zal naar Jezus' voorbeeld en met zijn hulp…
vriendschap sluiten met iedereen die ik nog niet zo goed ken en dus niemand uitsluiten;
samen bouwen aan een betere wereld waarin we oog hebben voor iedereen, in het bijzonder voor de zwakken;
tijd maken om te bidden en God te danken, waardoor we kunnen groeien in geloof, hoop en liefde;
mezelf niet in de belangstelling zetten. Ja, ik wil ook luisteren naar anderen;
de natuur door God geschapen meer respecteren;
eerbied hebben voor het werk van mensen;
vreugde uitstralen om anderen te bemoedigen.
En daarom…
zal ik dit jaar de catechese voor laten gaan op al mijn andere activiteiten;
zal ik regelmatig de eucharistieviering bijwonen;
ben ik fier om catechese te mogen volgen;
wil ik gemotiveerd én op tijd naar alle bijeenkomsten komen en goed meewerken;
zal ik onmiddellijk de catechisten verwittigen als me iets dwars zit;
Mijn ouders zullen er alles aan doen om mij te steunen in deze keuzes en zullen er ook in hun agenda topprioriteit van maken. Mijn catechisten beloven er alles aan te doen om me werkelijk dichter bij Jezus te brengen en er een fijne tijd van te maken.
Ik onderschrijf dit manifest en wil er samen met mijn familie, de catechisten en Gods hulp werkelijk voor gaan, opdat het een onvergetelijke tijd mag worden, met als toppunt het vormsel.

De eucharistieviering en het sacrament van het vormsel

De vormelingen maakten in de sacristie - vlak voor de viering - kennis met hun vormheer: priester Jan Dumon. Daarbij ook nog monseigneur. Maar laten wij blij en gerust zijn: het hoogtij van de grote titels is in onze Kerk (gelukkig) aan het afkalven. De inspiratieve nederigheid van onze paus Franciscus helpt daarbij echt. En zeg nu eens, was er iemand die een grotere hekel had aan titulatuur en hoge grootsheid, dan Christus Jezus, die gewoon met ons wilde en wil mens-zijn.
Priester Jan wist van in den beginne de juiste toon te treffen en… wanneer de vormelingen - ietwat zenuwachtig - vanuit de sacristie naar het hoogaltaar toe stapten, was het ijs tussen vormelingen en vormheer volledig gesmolten.
Er was wel enige verwarring toen de regen een verkeerde planning had opgemaakt en aldus de hemel liet wenen, juist op het ogenblik dat de vormelingen, via het voorportaal, wilden binnen stappen. Dus, vlug een ander scenario en dan maar breken met de jaarlijkse traditie, die een rondgang voorschreef, buiten rond de kerk en waarbij de “staatsiefoto” dan werd genomen op het kerkplein.
Nu werd deze foto (zoals je merkt) genomen voor het altaar. Misschien nog zinvoller dan die openluchtfoto.

Voorgangers

Priester Jan Dumon werd als voorganger bijgestaan door priester Chris De Paepe en… priester Geert. Geert was echt blij er te kunnen bij zijn, tussen het vele bijstandswerk voor priester Noël, die uitdrukkelijk deed zeggen dat hij er met zijn hart en zijn gebed zou bijzijn. Ook de vele kerkgangers waren die zondagvoormiddag bij jou aanwezig, Noël. Het moge een zalvend genezend gevoel hebben gegeven. Sterkte en moed, Noël.

Een inbreng

Alle aanwezigen in de bomvolle kerk apprecieerden het. Het was een sacramentele viering, dóór en vóór de vormelingen en mét de kerkgangers. Het welkom door Marlies en Helena. De schuldbelijdenis door Marilyn. De prachtige eerste lezing naar de eerste brief van Johannes, zeer leesbaar herwerkt en inlevend gebracht door Tijs, Ariane en Sarkis. De homilie in een “intense” link met de wereld van de vormelingen. De tedere en geconcentreerde manier waarop de achttien vormelingen het sacrament van het vormsel ontvingen. De ietwat schuchtere, deemoedige maar gedragen samenzang van de vormelingen: De wensen die de vormelingen toegesproken kregen en de sleutelhanger in de vorm van een druiventros, die zij aangereikt kregen. Het slotlied zo symbolisch: “Wij gaan samen onderweg”.

De wens van de catechisten

Nee, die wilden wij jullie niet onthouden. Ze vormen een prachtige synthese van datgene wat op die derde meidag zo wonderlijk gebeurde.

“Je gaat nu op weg, je eigen weg.
Als je weg hard zou zijn,
dan rekenen we op veilige vangrails vol liefde.
We wensen je een lange weg, vol mooie jaren,
en voldoende rustplaatsen onderweg om stil te staan.
We wensen je een weg bezaaid met rozen,
de doornen horen er af en toe ook bij, opdat je alert zou blijven.
We wensen je een boeiende en mooie weg,
met genoeg tijd om rustig rond te kijken.
En we hopen dat, als je eens verdwaalt,
je nieuwe wegen mag vinden.
We wensen je een weg die verlicht is,
door en dankzij jouw inspanningen.

Als je snel wil gaan, ga dan alleen
als je ver wil gaan, ga dan samen.
En, laat Jezus op jouw weg een vluchtheuvel zijn,
zodat je je altijd veilig voelt.

Straks kan je echt op weg.
We hebben voor jullie nog een klein aandenken
aan deze heugelijke dat:
een sleutelhanger in de vorm van een druiventros,
met daarop het uittreksel uit de evangelielezing van vandaag.
Hang deze aan je boekentas, rugzak, huissleutel,
kortom, neem deze mee op jullie levenspad.
Laat het jullie de kracht geven om vanaf nu verder te gaan
als een goed en overtuigd christen.
Ga maar… het ga je goed!

Vaart wel en de levet scone en… bedankt
Nee, dit is geen afscheid. Alleen een oude middeleeuwse heils- en vredeswens. In het besef dat wij allen die er bij waren, weten dat de genade van de Heer jullie pad zal verlichten en beveiligen.
Meteen ook een dank aan allen die deze dag mogelijk hebben gemaakt.
De vormelingen zelf voor hun prachtige inzet.
Hun ouders die met hun kinderen mee opstapten in de voorbereiding.
De catechisten: onvergetelijk!
De vormheer: getuigend en inspirerend.
Priester Geert, de stille sterke kracht.
Diaken Dirk Deceuninck: nooit is iets hem te veel.
Inge Linskens, onze organist: de gepaste toon en steun.
Koster Ann die het allemaal praktisch waar moet maken.
De vele sympathisanten (de supporters).
Wij merkten ook de KSJ-leiding op om hun leden-vormelingen stut en steun te geven. Knap werk Wouter en Sies. En… uiteraard al degenen die “het” deden en hier niet vernoemd worden, maar wel bedankt.
Nu allen op naar de vormsellichting 2015-2016.