Nieuwjaarsreceptie

4 februari 2015

Onze Sint-Pius X-wijk is een stevige reputatie aan het opbouwen inzake intens wijk- en parochieleven. Meer en meer vinden mensen elkaar, om het evangelisch en tegelijk profaan uit te drukken: “in straten, op pleinen en… in onze kerk”. Denk maar aan de talrijke straatfeesten (een term die totaal versleten leek, maar nu aan een comeback toe is), buurtbijeenkomsten, zomerfeesten, kerstmarkten, "Vlaanderen feest"-happenings. Allemaal op onze wijk. Denk maar aan de Iepersestraat, de Gouden Rivierlaan, de Vogelzanglaan, de Zonnewijk, wellicht opnieuw de Koolkappersstraat, de Schoolhappenings van onze Pius X-school, de publieke feestelijke Hespenfeesten van de KSJ, de wekelijkse bijeenkomsten en looppartijen van de Pius X-joggingclub, de grote Pius X-run op de meizaterdag voor Moederdag, de wekelijkse turnsessies van de turnclub, de vrijdagnamiddagontspanning van de Senioren, de bezoeken van koorleden van BassoAlte in samenwerking met de Lydiagroep, die bij minder mobiele mensen kerstmuziek “live” aan huis brengen, de vele activiteiten van de vormselcatechese, de maandelijkse ontmoetingsmomenten na de eucharistieviering van de zaterdag en de zondag, de parochiefeesten… en waarschijnlijk nog andere “social events” die aan jullie (nochtans attente) redacteur ontsnappen. Wil daarom a.u.b. niet op de penhouder schieten, maar gewoon melding ervan geven.
Tijdens het weekend van 23-24-25 januari 2015 was het weeral hemels en aards druk. Er was natuurlijk de Pius X-quiz op vrijdagavond, maar daarover krijgen jullie een uitgebreide montage in een ander artikel. Hier belichten wij twee andere gezellige momenten.

Nieuwjaarsreceptie van de Evarist Carpentierlaan


Je kan het altijd merken op onze wijk, dat er iets te gebeuren staat. Dagen voor de festiviteiten, staan ze er, als eenzame bliktrekkers: de nadarconstructies. IJverige stadsmedewerkers planten ze discreet in op de hoekjes van de belendende feeststraten. Zo stonden zij er reeds van dinsdag 20 januari 2015. En op zaterdagnamiddag, jammer genoeg in wat somber miezerig winterweer, werden zij door naarstige Evarist Carpentierenaren uitgezet, samen met een blankwitte feesttent en het nodige gerei voor een hapje, een slokje en een babbeltje. Tegen valavond streelde een ietwat bijtend winterwindje de laatste nattigheid weg. De stadsverlichting floepte aan, versterkt door plaatselijke huisverlichting. Alles lag er klaar voor een gezellige nieuwjaarsreceptie. Feeëriek bijna. De buurtbewoners lieten hun warme “nestjes” voor wat ze waren en nestelden zich, goed gekleed, gekraagd en geschoeid, gezellig in de feesttent. Meer hoeft dit echt niet te zijn. Op de foto's die jullie redacteur met veel dank, toegemaild kreeg v an fotograaf Tom Van Welden, via Virginie Carlassara, kunnen jullie met jullie ogen mee “smelten” en genieten van deze buurtnieuwjaarsdrink. Of zoals Tom Van Welden het in zijn begeleidend mailtje, zo pittig uitdrukte: een beeld krijgen van dit conviviaal gebeuren. Meteen een stimulans voor andere buurten om er begin 2016 ook eens duchtig tegen aan te gaan. Wij wachten hoopvol af.

Goede wijn behoeft geen krans

Dat de ontmoetingsmomenten na de eucharistievieringen van zaterdag en zondag (laten wij het eens hip uitdrukken) een hoge X-factor kennen, is alom geweten. Het zijn maandelijkse “gezelligheids-versnaperingen” die onze innerlijkheid voeden. De ontmoetingsmomenten in de nieuwjaarsmaand waren dan ook weer uitermate weldoend. Ze sloten ten andere uitstekend aan bij de twee lezingen. De eerste uit het boek Jona, het evangelie uit Marcus 1(14-20). Het thema, kort, krachtig, maar ook pakkend, werd door priester Geert rijkelijk ingevuld: “Kom volg mij. Ik maak jullie vissers van mensen”. Jullie redacteur (een boekenverslaafde) moest hierbij denken aan de prachtige roman van de Franse auteur Maxence Vandermeersch, die hij daar ooit over had gelezen: “Pêcheurs d'hommes”. Een roman die zich afspeelt in het grauwe industriegebied van Noord-Frankrijk (streek van Roubaix en Tourcoing).
BassoAlte overtrof zichzelf bij de opluistering van de zondagseucharistieviering. De slotwoorden "Deo gratias alleluia" klonken als een vriendelijke warme uitnodiging voor het “conviviaal” ontmoetingsmoment.