Een muzikaal presentje

14 januari 2015

Het is een mooie ingeëikte traditie, dat er op Nieuwjaarsdag om 11 uur een eucharistieviering doorgaat. Zo was het ook op die donderdag 1 januari van het nog prille 2015. Een zeventigtal gelovigen hadden de oudejaarsvieringsmoeheid (wat een slaperig langgerekt woord) afgeschud om het nieuwe jaar onder Gods zegen te beginnen.

En… ze werden verwend. Een ingetogen viering voorgegaan door priester Geert (en dat deed deugd) en mede geconcelebreerd door priester Chris De Paepe en diaken Dirk Deceuninck (ja, ja, hij was er ook weeral bij).
Wie er ook bij waren, pienter en fris, waren de acolieten onder de zorg van zuster Mia. Zij verdienen een pluim. Ook lector Hugo Verhenne had geen rauwe feeststem. De lezing uit het boek Numeri klonk helder als een nieuwjaarsklok, op dit hoogfeest van Maria, de Moeder Gods.

En… het toetje op de nieuwjaarstaart werd ons geschonken door organist Inge en haar dochter Yannika. Twee prachtige stukjes muzikaliteit. Een solo van Yannika op de cello van de 18de-eeuwse Jean-Baptist Bréval ontroerde door zijn diepe eenvoud. De celloklanken kwamen in onze kerk volledig tot hun recht; “Sonoor” zou ik het uitdrukken in één woord. Het tweede stuk waarbij Inge, Yannika op orgel begeleidde, was het “Rondo” uit de “Suite voor cello en klavierbegeleiding” van de 20ste-eeuwse componist Rudolf Matz. Een meedragend, meanderend hoofdmotief. Leuk klinkend in het binnenoor en toch met een klassieke expressie waarbij cello en orgel harmonisch als de steel en de knop van een stralende bloem samenvielen. Echt een volwaardig nieuwjaarsgeschenk. Zeker iets dat eens mag worden hernomen op een van de hoogdagen van onze parochie.

Het stemt hoopvol dat jongeren - zoals Yannika en onze acolieten ­­- die actief meewerken aan de uitbouw van een eucharistieviering, op die wijze getuigen voor hun geloof, er resoluut voor uitkomen zonder pilarenbijters of fanatiekelingen te hoeven te zijn. Paus Franciscus zei het onlangs nog heel duidelijk: “Wij hoeven niet bang te zijn om over ons geloof te getuigen”.

Was die eerste dag van het gezegende jaar 2015 niet een ideale dag om daar vorm aan te geven? En… waarom niet het hele jaar door! Zo kan elke dag, naast zijn zorgen ook zijn “presentje” bevatten.
Dank aan allen die er op nieuwjaarsdag hun steentje toe bijdroegen.