10 jaar acoliet: Matthias Monteyne

25 mei 2011

Wij blijven erop drukken. Onze geloofsgemeenschap op Sint-Pius X kan rekenen op een “sterk pakket vrijwilligers”. Zonder hen zou de toekomst van onze parochie en onze wijk er niet zo kleurig uitzien. Maar wij willen de motivatie levendig houden. Het jaar van de vrijwilliger is daartoe een enige gelegenheid. Vandaar dat wij regelmatig een vrijwilliger in de kijker willen plaatsen. Immers wij willen alle vrijwilligers “gezien” maken. Iedereen eens voor de schermen halen. Niet om in het zonnetje te staan, maar gewoon om onze vrijwilligersschare nog groter te maken. Woorden wekken, maar voorbeelden trekken. En ziehier een voorbeeld dat er wezen mag.

10 Jaar acoliet (zeg maar misdienaar)

Graag stellen wij jullie voor: Matthias Monteyne. Feitelijk hoeft dat niet, want voor elke kerkganger is hij een bekende. Het gezicht van de acolieten. Matthias is een Kuurnenaar. Zijn tehuis ligt wel niet op de parochie Sint-Pius X, maar zijn hart en zijn inzet des te meer. Op de vraag waarom Sint-Pius X, antwoordt Matthias heel laconiek: “Omdat ik altijd graag in die kerk heb vertoefd”. Zo hoor je het ook eens hoe ons geloofsgebouw een echte thuis kan zijn. Ten andere de ma van Matthias laat zich ook kennen, zij behoort tot de vaste groep van lectoren van onze Sint-Pius X-gemeenschap. Matthias werd geboren in het decenniumjaar 1990. Op elfjarige leeftijd werd hij acoliet en is dat op vandaag nog altijd. Met evenveel vuur en overtuiging als tien jaar geleden, toen hij samen met zijn broer Sebastiaan aan het acoliet-engagement begon. Zijn broer heeft ondertussen andere engagementen gezocht maar Matthias “blijft” acoliet in hart en nieren. “Ik doe het toch zo graag” zegt hij mij spontaan en met veel geestdrift en ik zou het graag nog verder doen. Dit jaar beëindig ik mijn school en hoop mijn electriciteitsopleiding te kunnen waar maken in het beroepsleven. Dan wordt het acoliet-zijn misschien wat moeilijker, maar moeilijk gaat en loopt ook.”

Ten andere, de plichtsgetrouwheid van Matthias straalt er zo af, als je hem op zaterdag of zondag of op plechtige gelegenheden als acoliet aan het werk ziet. Het wierookvat is “zijn ding”. Jonge acolieten begeleiden en voorbeeld ervan zijn is ook een van zijn opdrachten.
Je merkt het, voor Matthias is vrijwilliger zijn een deel van zijn levenscode.
Matthias, bedankt voor dit jubileum van 10 jaar misdienaar (laten wij dit “oude” woord nog een gebruiken). Dienaar zijn, in de diepste religieuze betekenis van dit woord, is immers een fundamentele christelijke opgave en levenshouding. Matthias, tot kijks op zondag, met een felle waardering vanuit onze Sint-Pius X-gemeenschap.