Startviering van het jubileumjaar - 13 september 2008

Lees het verslag.

Lees de tekst van de toespraak van Dirk Verhenne, voorzitter van de kerkraad.

Dank! Dank!

De parochieraad en de werkgroep Sint-Pius X-50 jaar wil kort en krachtig alle medewerkers bedanken die de startviering zo succesrijk hebben gemaakt. Iedereen, elk met zijn eigen deskundigheid en mogelijkheden, heeft deze viering “gemaakt”. Ze zal een blijvende schittering behouden in de geschiedenis van deze parochie.
Alleen dankbaarheid past hierbij.
Hugo Verhenne

Verslag

Op 13 september 2008 was het dan zo ver. De start van ons jubileumjaar 50-jaar Sint-Pius X-parochie. Een ietwat wisselvallige zaterdag. Bewolkt met zeldzame opklaringen en kans op regen. Gelukkig bleef alles droog. Ergens waakte de heilige Pius X op ons. Reeds van vóór 16 uur dwarrelden de eerste parochianen de prachtig versierde kerk binnen. Aurore en Jacques hadden er iets paradijselijk van gemaakt. Het viel van dan af niet meer stil. Meer dan 500 jubileumvierders vulden de wat “bijgezette” kerk. De bisschop, geassisteerd door pastoor Geert en diaken Dirk Deceuninck. In het koor vicaris Filip Debruyne (gewezen parochiaan), onze federatiegeestelijkheid: priester Noël, priester Chris De Paepe en de diakens Dirk Vergote en Curd Fieux. Concelebreerden mee: priester Gerard Vanpoucke (eerste kapelaan van Sint-Pius X), pastoor Romain Vandeplassche, ere-deken Valeer Deschacht, pater Patrick Deknudt (Sint-Michielsbeweging), pater Leo Heyse (gewezen verantwoordelijke voor de ziekenpastoraal op onze parochie), pater Matton (parochiaan), pater Reimond Hoornaert (gewezen parochiaan) en diaken Steven Knockaert.

Het werd een indrukwekkende maar toch sobere Heilige Eucharistieviering. Zonder franjes, maar doorleefd. Een feestelijke doordruk van de heel verzorgde week-endvieringen die wij telkens op onze parochie kunnen meemaken. BassoAlte zette zijn beste beentje voor. In de offerstoet schreden alle parochiale verenigingen mee. Een symbolisch attribuut belichtte hun werking. Zij brachten het de Heer aan. Onze kinderen van de Kinderwoorddienst en de KSJ gaven aan het geheel een forse jeugdige tint.

Na de Heilige Eucharistieviering volgde onmiddellijk de Academische zitting. Of nee… Er was een verrassende en spetterende overgang. Het kinderkoor van de Sint-Pius X-school deed met drie prachtige liederen de kerk rechtveren. Hun optreden was een van de hoogtepunten van de ganse viering. Proficiat zangertjes. Jullie samenzang met het ensemble Rondo en de prachtige zangstem van “juffrouw” Miguele, bieden een waarborg voor de toekomst van onze kerkzang. Op de academische zitting werd er zéér aandachtig geluisterd naar onze voorzitter van de Kerkraad Dirk Verhenne, directeur van de Sint-Pius X-school Gaby Kimpe en burgemeester Stefaan De Clerck. In ons volgend nummer van Kerk en Leven komen wij uitvoerig met citaten uit hun toespraken terug en een blik op de prachtige muzikale omlijsting. Gouverneur Paul Breyne opende daarna op plechtige wijze de tentoonstelling 50-jaar Sint-Pius X. Door de aanwezige kinderen en onder leiding van de verantwoordelijken van de kinderwoorddienst en de KSJ werden in een eindstoet ballonnetjes losgelaten, bij de ingang van de Kerk. Een symbolische daad, die de definitieve start inluidde van ons jubileumjaar. De goudkleurige ballonnetjes met een “dikke” 50 erop verspreidden zich tegen de donkerwordende lucht over de huizen van Kortrijk en Kuurne, gemeenten waaruit onze parochie is gegroeid.

Daarna verplaatste iedereen zich naar Open School waar de ploeg rond Guy Allaert had gezorgd voor een gezellig receptioneel onthaal. Het werd een parochiale ontmoetingsavond waarop de geschiedenis van 50-jaar Sint-Pius X-parochie en -wijk, door de zovele aanwezigen werd herverteld en hervertaald. De geschiedenis dus “VAN EEN PAROCHIE AAN DE STADRAND TUSSEN CONCILIAIRE IMPULS EN ACTIEVE MINDERHEIDSKERK”. Zo luidt ook de titel van het boek van priester Chris De Paepe, waarop jullie nu reeds kunnen intekenen. Het daartoe bestemde formulier zal tot 1 februari, op de expo-tafel, achteraan de Kerk ter beschikking liggen. Laat deze gelegenheid niet voorbijgaan. In volgende Kerk en Levens, komen wij daar uiteraard breedvoerig op terug.

De tentoonstelling is een voltreffer. Daarover waren de vele bezoekers op de open monumentendag van zondag 14 september het roerend eens. Onze Kerk was genomineerd als een van de bezoeksites van de Monumentendag. De bijhorende tentoonstelling was daarbij meer dan leuk meegenomen. 50-Jaar parochie- en wijkgeschiedenis in schrift, beeld, drukwerk en… film. Een film van 20 minuten over de bouw, de inzegening en de in-gebruik-neming van onze Kerk. Knap gemonteerd door wijlen ingenieur Van Daele en van live-commentaar voorzien door priester Chris De Paepe, was deze film, de attractie voor de vele geïnteresseerden. Jozef, Chris en Dirk mogen een dikke pluim steken op hun symbolische hoed. De tentoonstelling is EEN PAREL op de kroon van Sint-Pius X. Openingsuren tot en met 11 oktober 2008: Iedere zaterdag van 16u30 tot 19 uur (Eucharistieviering om 17u30) Iedere zondag van 10 uur tot 12u30 (Eucharistieviering om 11 uur) Alle weekdagen van 10 uur tot 18 uur. Op een nog nader te bepalen weekend tussen 1 oktober en 24 december, zal de film vertoond worden in de Kerk na de zaterdagmis van 17u30 en de zondagmis van 11 uur. Kerk en Leven houdt jullie op de hoogte van de praktische gegevens.

Toespraak van Dirk Verhenne, voorzitter van de kerkraad

Geachte Dames en Heren,
Goede vrienden van de Sint-Pius X-parochie,

Vijftig jaar geleden, in september 1958, werd in de schaduw van de pas opgestarte lagere school die zich hier achter de kerk bevindt, de symbolische eerste spadesteek gegeven voor de bouw van deze parochiekerk. Twee maand later, op 29 november, waren de grondwerken zover gevorderd dat met enige plechtigheid de eerste steen door bisschop Emiel-Jozef De Smedt werd gewijd en, allicht met een beetje hulp, ook gemetseld op de plaats hier vooraan waar wij hem nog altijd kunnen aanschouwen.

Deze parochie was duidelijk voorbestemd om de parochie “Sint-Jozef” te worden. Grote initiatiefnemer voor de oprichting van deze nieuwe parochie en bijhorende kerk, was immers pastoor Jozef Matthys van de St.-Elooiparochie. Jozef De Smedt was toen bisschop van Brugge. Kanunnik Jozef Verheecke was deken van Kortrijk. Jozef Lambrecht was burgemeester van Kortrijk. Jozef Vereecke was burgemeester van Kuurne. En bovenop dit alles werd Jozef Baert aangesteld als architect van de nieuwe kerk.

Het zou dus de parochie Sint-Jozef worden… tot plots, rond het moment van de eerste-steenlegging, de naam Sint-Jozef op verschillende teruggevonden documenten discreet werd overplakt en, om onduidelijke redenen, werd veranderd in Sint-Pius X.

Het is een van de mysteries van deze kerk, zoals het ook een mysterie is gebleven waarom de kerktoren, die op alle plannen werd getekend, nooit werd gebouwd.
Een kerk die zich respecteert moet enige mysteries hebben. Misschien zijn de antwoorden wel ingemetseld in de holle ruimte van de eerste steen. Of misschien kan je zelf wel antwoorden vinden in de tentoonstelling die hier zo prachtig in de kerk werd uitgewerkt.
En, als je het allemaal heel precies wil weten, kan je veel antwoorden en zelfs nog andere mysteries terugvinden in het boek “Een halve eeuw Sint Pius X” geschreven door parochiaan priester Chris De Paepe.Dit prachtig geïllustreerd boek zal verschijnen in maart 2009, maar je kan nu reeds voor-intekenen voor dit boek met de inschrijvingsfolder die je vindt achteraan in de kerk.

Architect van de kerk was Jozef (Jos) Baert. Het was voor die tijd een vernieuwend concept: geen hoge naar de hemel gerichte kathedraal, maar een breed gebouw vol licht, waar mensen in blijdschap kunnen bijeen komen… een gebouw met grote heldere zijramen die de kerkelijke vreugde en vieringen zichtbaar kunnen uitstralen naar de omliggende wijk.
Het is een kerk voor de toekomst. Het is alsof architect Baert toen reeds aanvoelde en voorzag dat religieuze beleving meer en meer zou moeten gedragen worden door het samenzijn en samen vieren van gelovige mensen en waar dus niet de hemel, maar de gelovige gemeenschap een centrale plaats kan krijgen.

De parochie Sint-Pius X bestaat dus 50 jaar. Ook de lagere school Sint-Pius X, ondertussen Sint-Amandscollege geworden, vierde samen met ons in deze eucharistieviering het einde van het feestjaar van haar halve eeuw bestaan.
Vijftig jaar is minder dan een gemiddeld mensenleven en toch lijkt het alsof eeuwen geschiedenis aan ons zijn voorbijgegaan. De oprichting van de kerk ligt voor velen van ons nog enigszins in onze gedachten en herinneringen. Het is nog voelbaar dichtbij en toch is het zo veraf. Het is immers verbazend hoezeer ondertussen de maatschappij, de leefomgeving en dus ook de kerk en de parochiegemeenschap in sneltempo zijn geëvolueerd en vooral veranderd.

Dit was ook zichtbaar in de eigen manier waarop 5 opeenvolgende pastoors ‘hun’ accenten hebben gelegd om, elk in hun tijd, gelovigen te boeien en rond het altaar te verenigen.
Er waren verschillende, maar ook gelijklopende accenten. Muziek en zang zijn in deze kerk nooit veraf geweest. Als muziek kon blijven leven dan zou deze ruimte nu tot de nok gevuld zijn met unieke muzikale klanken en onroerende melodieën uit vroegere jaren. Ook vandaag wordt deze viering opgeluisterd door twee prachtige koren en een muzikaal ensemble die deze plechtige herdenking hebben verheven tot een cultureel evenement.
Muziek hoorde bij het leven van deze parochie.
Pastoor RomanVandeplassche zorgde voor een nieuw orgel en leerde ons ‘goed en mooi’ te zingen.
Pastoor John Dekimpe leerde ons vooral ‘luid’ zingen.
Nu worden wij eerder aangespoord om ‘braaf’ te zingen.
Maar, hoe de zang ook mocht of moge klinken, onze pastoors en priesters hebben het steeds begrepen dat muziek mensen vreugdevol bij elkaar brengt en dat in die gezamenlijke vreugde God een voelbare plaats heeft.

Wij zijn oprecht verheugd om vast te stellen dat in een huidige tijd, waar eucharistie vieren geen vanzelfsprekendheid meer is, deze kerk toch attractief blijft en zelfs toonaangevend is voor de geloofsbeleving in de regio.

Wij hebben ook onze moeilijke dagen beleefd. In een tijd waarin het voor iedereen duidelijk is dat geloofsbeleving in toenemende mate een zaak wordt van leken-gelovigen, kan de ‘roep van de Kerk’ toch nog steeds veel luider klinken dan de ‘roep van de gelovigen’. Dit heeft ons ooit een beetje (veel) pijn gedaan. Maar het pleit voor deze gemeenschap van Sint-Pius X dat zij in staat is om, in alle omstandigheden en ook met wat pijn in het hart, opnieuw de rangen te sluiten en in geloof en vertrouwen verder te gaan.

De vele vieringen van 50 jaar Sint-Pius X, zoals vandaag, zijn daar een sprekend voorbeeld van. Zij zijn het resultaat van de inzet van zeer velen. Alleen een gelovige en samen horende gemeenschap kan zoiets verwezenlijken.
“Het gebed voor arbeiders in de oogst” dat wij wekelijks in deze kerk bidden, heeft hier zeker zijn vruchten opgebracht.
Wij moeten dan wel beseffen dat deze arbeiders niet alleen priesters en diakens zijn, maar ook leken die op veel manieren hun materiële of inspirerende inbreng kunnen hebben in de groei en bloei van de geloofsbeleving. Soms zijn het alleen maar “seizoenarbeiders” die op het gepaste moment met heel veel sympathie hun bijdrage willen leveren aan de werking van de parochiegemeenschap. Dit alles is wel even wennen, zowel voor priesters als voor leken, want wie zich inzet wil ook gehoord worden en wil ook inspraak hebben. Het begrip “samen werken” is dan ook een belangrijke bouwsteen voor de verdere toekomst van onze kerk.

Op het moment van het 50-jarig bestaan van deze parochie Sint-Pius X wil ik iedereen gaarne bedanken die zich gedurende die halve eeuw heeft ingezet voor onze gemeenschap:
Alle pastoors en priesters, hoe verscheiden ze ook mogen zijn. Wij dragen ze allen een warm hart toe.
Alle gelovigen, u allen dus, die op zeer veel verschillende manieren, materieel of in parochiale organisaties, uw belangrijke en succesrijke bijdrage hebt geleverd.
Ook de burgerlijke overheid, die ons voelbaar zeer genegen is, en zonder wiens hulp wij dit prachtig kerkgebouw niet zouden kunnen in stand houden.

Ik heb dan ook op vandaag de mooie droom dat wij van hieruit, hand in hand, met velen mogen verder gaan op de weg waarop wij ons nu bevinden en dat wij van deze kerk een “huis van God” mogen blijven maken, waar elkeen welkom is. En ik droom dat de lange lijst vieringen die wij gedurende het komende jaar gepland hebben daartoe een grote bijdrage mogen zijn.

Lang leve onze parochie Sint-Pius X.