Ons fotoarchief

Van nu tot het slot van ons jubileumjaar, publiceren wij elke week een foto uit de recente 50 jaar. Ik zei bijna, uit de oude doos. Maar dat is het niet. Wij willen onze Parochie immers verfrissend nieuw houden en het verleden laten spreken voor het heden en… zeker ook voor de toekomst. Nooit de navelstreng van het ‘vroeger’ doorknippen… dat zei ooit eens, een van mijn oud-leraren. En… het was een heel wijs man.


Het parochiaal gemengd koor Sint-Pius X, de dato 1981.



Ook toen werd er parochiaal gefeest. Wat wij nu krijgen op 23 november 2008 werd in 1975 gehouden op 3 mei.

 



Een foto van de kaartersclub Sint-Pius X met de huldiging van de kampioenen van het “speeljaar” 1979-1980. V.l.n.r. zittend: G. Vanhuysse, P. Descheemaeker en M. Deblock. Rechtstaande: C. Parmentier-Desmet, L. Vandenbussche-Ockier, M. Vandenbussche (rode lantaarn), Pastoor R. Vandeplassche, W. Descheemaeker -Pevenage, F. Zephirin, A. Zephirin-Vanhoutte en R. Parmentier. (Foto R. Ostyn)



Op zondag 23 november gingen onze parochiale feesten – in de nieuwe editie – voor de derde maal door.
Ik schrijf wel “nieuwe editie” want in de jaren 1970-1980 werden reeds tien parochiale feesten georganiseerd. Het bleef dan een hele tijd windstil. In 2006 spande Guy Allaert zich echter voor de feestenkar en… het werd een reuzenmeevaller.
Op deze foto zien jullie de ploeg, die in 1977 in stond voor de organisatie van deze feesten. Nostalgisch om dit alles weer even op het netvlies te krijgen. En dit allemaal in het teken van ons vijftigjarig jubileum Sint-Pius X.



Onze Vormselcatechese is in de maand november opnieuw van start gegaan. Je kon er reeds over lezen, twee weken geleden in Kerk en Leven. Ideaal natuurlijk om even in de oude fotodoos te snuisteren. Twee beelden van Vormselplechtigheden. Een uit 1982 en een uit 1984.
Priesters in 1982. Vormelingen in panoramisch zicht uit 1984.
Minuscuul goed kijken. Misschien ontmoet je jezelf, wel eens! Wie weet?




Wij werken hard aan een heropbloei van onze Missiewerking. Dit deed ons met waardering en nostalgie denken aan de vele Missie-expo’s van de Missienaaikring van Sint-Pius X. Prachtig werk was dit. Hierbij twee foto’s van de Missie-expo van 1968. Weeral veertig jaar terug. Maar geen valse nostalgie. Goede en mooie dingen keren terug. Misschien onder andere vormen, maar even geëngageerd.




De SEL van vroeger (wat is vroeger) noemde zich voluit Seniorenclub “Eeuwige Lente Sint-Pius X”. Twee SEL-foto’s, een op het Driekoningenfeest van 1974 en een opgewekte bestuursfoto uit 1982.




Een beetje een “herdenkingsfoto“. De nieuwe kribbe zal er met kerstmis 2008 nog niet zijn. De kerst- en kribbesfeer zal er wel zijn. Daar hebben Aurore en Jacques met hun ploeg voor gezorgd. Ondertussen toch even met heimwee een historisch beeld van onze kerststal. Maar wij leven op hoop naar 2009 toe. De jubilarissen van het jaar 2059 zullen dan nog met een prachtige vijftig jaar jonge stal kunnen pronken.



Een episode uit het verenigingsleven hier op onze parochie. Velen zullen even doorslikken of een traantje van heimwee “plengen” bij deze foto. Een document om “U” tegen te zeggen. Toen was onze KAV 20 jaar jong. 26 jaar zijn voorbij. Veel leeft echter onder een andere vorm (denk aan de kaartclub, de leesclub… enz.) nog verder. Alles is in en uit diezelfde bron vertrokken: “ Er willen zijn voor anderen “. Veel kijkgenot.



Ons feestjaar loopt nog altijd door. Wij haken terug in met twee merkwaardige fotodocumenten. Een eerste document blijft waardevol. Onze Sint-Pius Х “getorend”. Want dit was het eerste opzet: kerk met toren. De toren is er nooit gekomen. Verloren gegaan in “te hoge kosten” (letterlijk en figuurlijk) en in de administratieve rompslomp. Maar geef toe, het zou esthetisch niet misstaan hebben. Maar torens maken het geluk en de vroomheid niet uit. Wij zijn gelukkig met onze kerk zoals zij er vandaag bijstaat. Een tweede document is ook nogal eigenaardig. Het specimen van een aandeel in de bouw van onze kerk. “Duizend frank aan de vijf percent ’s jaars, aflosbaar in vijftien jaar bij jaarlijkse afrekening”. Vele parochianen namen er aan deel. Of hoe de solidariteit op Sint-Pius X geen ijdel woord was of is.




Meer dan dertig jaar geleden. Vicaris Filip Debruyne, vicaris voor het onderwijs in ons bisdom, wordt tot priester gewijd in onze parochie. Om precies te zijn op 8 juli 1978. Een mooie herinnering. De jonge priester Filip heeft ondertussen een lange weg afgelegd en als parochianen zijn wij daar toch wel een tikkeltje trots op.



Sint-Elooi is de moederparochie van Sint-Pius X. Ooit werd onze parochie in haar moederschoot gedragen en eruit gebaard. Vijftig jaar zijn wij als parochie nu geworden. Wij hebben Abraham en Sarah gezien. Via de federatie Sint-Amandus zijn wij terug “innig” geworden met Sint-Elooi. Precies wel een beetje zoals ouder geworden en gehuwde kinderen graag terug gaan naar hun “tehuis”. Om dat gevoel wat kleur en tint te geven een foto uit de oude doos, beginjaren zeventig van de vorige eeuw. Een speltreffen werd opgezet tussen de parochie Sint-Elooi en de parochie Sint-Pius X. Een bitsige maar faire strijd. Sint-Pius X won het pleit en burgemeester Lambrecht en schepen Carlos Verhenne (beiden Sint-Elooi-mannen) overhandigden als sportieve verliezers de overwinningstrofee. Speur maar eens rustig de gezichten af van de toenmalige overwinnaars. Dit blijft altijd een boeiende bedoening.



Voor de architectonische archivarissen onder jullie. Het grondplan van de Sint-Pius X-kerk, ontworpen door architect Jos Baert. Schaal 1/200. Uit dit documentje is alles ontsproten. Wonderbaarlijk. De parabel van het mostaardzaadje in de kerkelijke werkelijkheid. Juistpunters onder jullie kunnen 50-jaar na datum nagaan of alle maten nog kloppen. Succes ermee.
Een tweede foto: het altaar gekiekt op 30 september 1959. Ogenschijnlijk hetzelfde als op vandaag. Toch even goed kijken. De priester deed dan nog de H. Mis aan het altaar met de rug gekeerd naar het volk. De kandelaars stonden nog op het hoogaltaar en voor de misdienaars lagen kussentjes op het marmer. Wie ontdekt nog meer anachronismen?



De Missienaaikring… Ooit een begrip op onze Sint-Pius X-parochie. Elk jaar een grote missie-expo. Het resultaat van veel, veel ongezien werk van vele, vele vrijwilligers. Het hart van hun werk leeft voort in onze vernieuwde missio-werking binnen onze federatie. Op de Sint-Elooiparochie waaien nieuwe initiatieven de parochie binnen. Na ons jubileumjaar 50-jaar Sint-Pius X, treden wij in hun missievoetsporen. Jullie horen er zeker nog van.
Als voorsmakende inleiding – in het kader van de foto van de week – een beeld van de missie-expo anno 1968. De expo had plaats in het kerkgebouw zelf. Het hoogaltaar bood een riant missie-uitzicht. Gekazuifeld en gestoold en geälbt. Prachtig toch. Wij denken er dankbaar aan terug.



Deze week twee foto’s: een bijna pasfoto en een actiefoto. Priester-pastoor Romain Vandeplassche, recht in de lens kijkend. Zo kennen wij hem: rechtuit, rechtaan. En… priester-pastoor Vandeplassche, tijdens zijn aanstelling als pastoor van de Sint-Pius X-kerk. Wij schrijven dan anno 1977. Wij citeren hierbij nog een passus uit “Het Nieuwsblad” van 2 november 1977 onder de titel: “Kortrijkse priester blijft te Kortrijk”. Wij lichten er een fragment uit:
“De Bisschop van Brugge heeft te Kortrijk, medepastoor Romain Vandeplassche van de Sint-Maartensparochie als pastoor naar Sint-Pius X overgeplaatst. Dit is uiteraard een benoeming lijk vele andere, met nochtans als bijkomende bijzonderheid dat deze thans 54-jarige priester, al zijn hele leven, behalve zijn seminarietijd, in Kortrijk verbleef.”
Of wij allen blij zijn dat ere-pastoor Romain nog altijd bij ons is, in ons Kortrijk!



“Musicerende Jeugd” ooit een meer dan muzikaal klinkend begrip. Onder de enthousiaste en kundige leiding van kosterorganist André De Smet (laatste rij-midden) verzorgde dit parochiaal kinderkoor decennialang het muzikale element in onze Misvieringen. De tijd is ook daarover heen gegaan. Wij zijn er echter van overtuigd dat in het hart van velen, nu volwassenen geworden, nog talrijke herinneringen leven aan deze leuke kinderkoortijd. Poog maar eens deze volwassenen te herkennen in de vriendelijke kindergezichtjes van deze zangertjes bij de viering van hun twintigjarig bestaan in 1981.



Zoals beloofd een reeks over pioniers en uitbouwers van onze 50-jaar jonge Sint-Pius X-kerk. Op onderstaande foto twee grondleggers. Links Achille-Remy Kerkhof (188-1967). Onze eerste voorzitter van de Kerkraad. Rechts Baldewijn Steverlynck (1893-1976) lid van de eerste Kerkraad.
Op 4 maart 1960 benoemde het bisdom als leden van de Kerkraad: Achille Kerkhof, André Dequae, Baldewijn Steverlynck. Het provinciebestuur van zijn kant benoemde: Leopold Verhenne en Leon De Jonghe. Waren lid van rechtswege: Leo Van Dorpe, pastoor van de parochie en de burgemeesters van Kortrijk en Kuurne. De parochie kon dan echt als gemeenschap starten.



In de personengalerij van 50-jaar Sint-Pius X. Pastoor Gabriël Vanherpe. Hierbij een foto genomen als aandenken aan de viering van zijn vijfentwintig jaar priesterschap (1962).
Pastoor Gabriël Vanherpe was pastoor op Sint-Pius X van 1965 tot 1977. Hierbij een klein tekstje dat Raoul De Paepe schreef bij het op rust gaan van deze tweede pastoor van Sint-Pius X. Veel meer bijzonderheden over pastoor G. Vanherpe lees je uiteraard in het boek van professor Chris De Paepe ‘50-jaar Sint-Pius X-parochie’. Voorstelling van het boek op vrijdag 24 april 2009.
“In oktober 1977 vernam men op de parochie Sint-Pius X dat pastoor Vanherpe op rust zou gaan als pastoor. Hij zou rector worden van het prachtig bejaardentehuis ‘Rustenhove’ te Ledegem. Een comité plande het afscheidsfeest voor 29 oktober en nodigde al de parochianen uit. Op de vastgestelde dag droeg de pastoor-emeritus een dankmis op, muzikaal opgeluisterd door het kinderdoor “Musicerende jeugd”. De feestzitting die volgde begon met een toespraak door de Hr. L. Verhenne, voorzitter van de kerkraad. Hij loofde de pastoor om de nauwgezetheid waarmee hij zijn parochiaal werk en zijn taak van secretaris van de kerkraad had volbracht. Hij bedankte hem onder luid applaus van al de aanwezigen voor zijn twaalfjarig beleid. Namens de parochiale verenigingen en het feestcomité legde de Hr. M. Demuynck, voorzitter van ‘Strada’, in zijn toespraak nadruk op het diep geloof, wijsheid en kennis van de pastoor. Ook prees hij hem voor zijn jongste publicaties over de encycliek ‘Humanae vitae’ en over ‘”Transubstantiatie’.
Tot slot dankte de pastoor al wie medewerkte aan de uitbouw van de parochie en verklaarde zich gelukkig met zijn nieuwe opdracht. Als afscheidsgeschenk bood men hem een kleurentelevisietoestel aan. In het weekblad ‘Kerk en Leven’ liet de pastoor-emeritus nadien een dankwoord publiceren gericht tot al de parochianen.”



Dit keer eens iets anders. Een flyer (dit nieuwe “engelse woord voor foldertje, vliegertje). Een oproep tot de buren van de Kuurnsesteenweg ter gelegenheid van de viering van de eerste eeuwelinge op onze parochie. Wij schrijven 5 februari 1972. Toen was een eeuwelinge nog heel uitzonderlijk. Kijk eens, hoe solidair, meelevend de hele buurt was. Een documentje om te koesteren!

Aan de bewoners van de Kuurnsesteenweg, Kortrijk.

Beste Buren,

        In de Kuurnsesteenweg staan we voor een niet alledaagse gebeurtenis: op zaterdag 5 februari a.s., zo God het verleent, wordt Mevrouw Leonie Florquin, weduwe van Mr. Achiel Vansteenkiste (Kuurnsesteenweg 42 - garage Omer) 100 jaar. Een eeuwelinge in de straat dus!
        Mevrouw Wwe Vansteenkiste, te Moorsele geboren op 5 februari 1872 is nog een kranige bejaarde vrouw, en dank zij haar gezonde levensprinciepen stapt zij over van de derde naar de vierde leeftijd. Zo speelt zij thans als gangmaakster voor tal van andere bejaarden die in onze straat wonen en er een goede thuis hebben. Zelf voelt zij zich zeer gelukkig. Zij is op één na de oudste persoon van Kortrijk, en we hopen dat ze eens de kroon der hoge leeftijd op haar hoofd zou mogen zetten.
        Deze gebeurtenis mag dan ook niet onopgemerkt voorbijgaan. Enkele mensen hebben de hoofden bijeengestoken, en uit blijk van warme sympathie zouden we willen namens de straat een passend geschenk aanbieden (zeg het met bloemen!). Daarom wordt u gevraagd, zo u dit voorstel goed vindt, een kleine bijdrage te verlenen om samen onze hulde te kunnen aanbieden. U kunt dit storten op P. C.R. 4381 85 van E.H. Traen, Kuurnsesteenweg 50, of ook dit persoonlijk afgeven bij hem of bij Mr. A. Vanoutrijve, Kuurnsesteenweg 9, of bij Mr. H. Vanhoutte, Kuurnsesteenweg 9a.
        Op zaterdagavond 5 februari te 17.30 u. wordt de mis opgedragen in onze kerk voor de intenties van Mevr. Wed. Vansteenkiste.

        Beste Buren, hartelijk dank voor uw medewerking en tot 5 februari!

        P.S. Andere initiatieven zij steeds welkom.


Ook in 1968 was er al een stevig opgezette catechesewerking. Wellicht was het dan nog met de Mechelse catechismus.
De foto dateert precies van 2 juni 1968. Bijna 41 jaar terug. Wie herkent wie op deze foto? Vrouwen en mannen die nu al beginnende vijftigers zijn! Wat raast de tijd voorbij.



Nu is er de SEL op onze Sint-Pius X-parochie. De SEL komt elke vrijdagnamiddag gul en gastvrij samen in Trefpunt. Senioren onder elkaar. Voor de SEL was er echter de Eeuwige Lente. Die kwamen toen nog samen in de Sint-Lutgardiszaal-zaliger, achter de pastorie. Ook toen werd er al lekker en intens gekaart. Elk jaar werd er gebekerd en hierbij krijg je het resultaat van de competitie 1985-1986. Dit kampioenenkiekje werd genomen op 11 juni 1986. Beker en kaarten in de hand, zo hoort het.



Ooit had onze Sint-Pius X-parochie een heel sterke K.A.V. Maar alles verandert en elke tijd heeft zijn eigen structuur. Nu is K.A.V.-Sint-Pius X samengebracht (gefusioneerd) met K.A.V.-Sint-Elooi en opgenomen in het grote geheel van K.A.V.-Heule-Watermolen. Een federatie avant la lettre. Alleen de turnclub Sint-Pius X, gegroeid uit K.A.V.-Sint-Pius X heeft nog zijn autonomie behouden.
Hierbij een foto genomen in het huidige Trefpunt. Voorzitster Thérèse Boone spreekt haar algemene vergadering toe. Pastoor Vanherpe en zovele vrouwen luisteren geboeid. Speur maar even wie er allemaal te herkennen valt. De tijdsperiode: niet echt teruggevonden. Zeker is het, dat het in de ambtsperiode is van pastoor Vanherpe, dus vóór november 1977.
 



Dit keer een panoramisch zicht op de wijkfeesten in de huidige Vogelzanglaan, vroeger de Acacialaan. Een mild zomerzonnetje, veel kinderplezier en vele volwassenen die in de bres sprongen om het allemaal goed te laten verlopen. Als je het met de loep bekijkt, tref je heel wat gekende parochianen aan.
Zou het geen leuk idee zijn, een oude traditie van “straatfeesten” of “wijkfeesten” terug in ere te herstellen? Men werkt er reeds heel actief aan in de Iepersestraat met de Kerstmarkt. Ook de Acacialaan, nu Vogelzanglaan, heeft nog zijn Nieuwjaarsviering. Ook in de Koolkappersstraat roert er soms “entwat”. Die foto kan alleen maar mensen op goede gedachten brengen. Of hoe men in het heden en de toekomst kan leren uit de geschiedenis.