De eerste concertmis van 2007 vond plaats op 11 februari. Soliste was Isra Dewilde, harp. Zij speelde werken van Stan Golestan, Sylivia Woods, J. S. Bach, Dieter Dewilde en Moritz Moszkowski. Meer details over de uitgevoerde werken vindt u verder op deze pagina.

Isra Dewilde werd geboren in 1990 en woont in Ruiselede. Haar eerste zes jaar harp volgde ze in de Stedelijke Muziek Academie te Aalter bij Ann Van den Borre. Sinds vorig jaar volgt ze les aan het Stedelijk Conservatorium in Brugge bij Eline Groslot. Ze behaalde er vorig jaar de grootste onderscheiding. Ze nam deel aan verschillende muziekstages o.m. bij Aurelie Guerreiro in het Lemmensinstituut te Leuven en kreeg een masterclass van Dominique Piana. Sinds twee jaar is ze de harpiste van het Jeugd en Muziek Orkest Oost Vlaanderen. Onlangs verzorgde ze nog de harpmuziek van het theaterstuk Jonkvrouw (première was op 20 en 21 januari) waarmee ze volgend jaar een tournee start met het gezelschap Theater ZamZam.

 

De harp is een van de oudste muziekinstrumenten ter wereld, maar heeft een zeer lange tijd nodig gehad om te komen tot zijn huidige vorm. Het instrument spreekt al eeuwen tot de verbeelding. Denken we maar aan schilderijen met harpspelende engelen, harpende troubadours in de middeleeuwen, of aan het bijbelverhaal over David, die de sombere gedachten van koning Saul verdreef met zijn harpspel (hoewel onderzoek heeft uitgewezen dat David eigenlijk een lier bespeelde en geen harp).
Harpen bestaan al duizenden jaren. In de prehistorie gebruikten de mensen hun jachtbogen ook als muziekinstrumenten, maar die hadden maar één snaar. Door verschillende bogen achter elkaar te zetten konden ze meerdere tonen maken. Later maakten ze boogharpen, bogen met meerdere snaren. De eerste 'echte' harpen waren al rond 3500 v. Chr. bekend in Egypte en Soemerië.
In West-Europa begon de ontwikkeling van de Keltische harp in Ierland. De oudste afbeeldingen dateren uit de tiende eeuw. De harp is nog steeds een van de nationale symbolen van Ierland.
De Europese harp uit de middeleeuwen had het nadeel maar in één toonladder te kunnen worden gestemd. Als er verhogingen of verlagingen nodig waren, moest de harpist onder het spelen met de vingers op een snaar drukken, een onhandige methode. Pas in 1810 werd een bevredigende oplossing gevonden door middel van het dubbel-werkende pedaal. Deze door Sébastien Erard (1752-1831) gevonden methode wordt nog steeds bij de moderne harp toegepast. Dit dubbelpedaal-mechanisme biedt de speler de mogelijkheid om de tonen van de snaren met een halve of een hele toon te verhogen. De moderne orkestharp heeft zeven pedalen. Deze harp is een vast lid van het symfonieorkest. Het toonbereik is het grootste van alle orkestinstrumenten.

In deze concertmis werden de volgende werken uitgevoerd:

  • Stan Golestan - Ballade Roumaine

Stan Golestan (1875–1956) werd geboren in Vaslui in Moldavië (Roemenië). Zoals zoveel Oost-Europese muzikanten vestigde hij zich op jonge leeftijd in Parijs waar nog veel andere Roemeense componisten als Enescu, de stichter van de hedendaagse Roemeense muziekschool, verbleven. Hij studeerde er bij Indy, Roussel en Dukas en was muziekcriticus voor de krant “Le Figaro”. Hij was ook een tijdje cultureel attaché bij de ambassade van Roemenië in Parijs. Zijn hele oeuvre is beïnvloed door de Roemeense folklore. Getuige werken als “Roemeense Rapsodieën” voor orkest, een “Concerto Roumain” voor viool en “Concerto Moldave” voor cello, en uiteraard ook deze “Ballade Roumaine” voor harp.

  • Sylvia Woods - Metamorphosis

Sylvia Woods is een bekende harpiste, lerares harp en componist die internationaal bekend is als één van de beste “Celtic harp” spelers. Celtic harp, bij ons beter bekend als Ierse harp, is een voorloper van de huidige harp en refereert naar de eeuwenoude traditie van harpspelers in de Keltische wereld, vooral in Ierland, Schotland, Wales en Bretagne. Sylvia Woods heeft in Glendale, California (USA) een eigen Harp Center, de grootste harpwinkel ter wereld. Ze publiceerde al 35 boeken met harpmuziek waaronder leerboeken voor beginnende harpisten.

  • Johann Sebastian Bach - Pièce en sol

De beroemde Duitse barokcomponist Johann Sebastian Bach (1685–1750) is wellicht de meest gekende componist van klassieke muziek. Zelf schreef hij nooit muziek voor harp, maar doordat zijn werken voor piano en klavecimbel zo muzikaal en fijn gecomponeerd zijn, kunnen ze zonder probleem overgezet worden voor harp. Deze componist wordt wel eens de vijfde evangelist genoemd omdat zijn muziek zo goed het diepste wezen van het christendom weergeeft. Zijn werk werd pas rond 1825 door Felix Mendelssohn herontdekt. Zijn oeuvre was zo omvangrijk dat het tot 1950 duurde vooraleer de volledige lijst van zijn werken, de beroemde Bach Werke Verzeichnis, klaar was.

  • Dieter Dewilde - Etude voor de poes

Dieter Dewilde (1977) werd geboren in Oostende en groeide op in Brugge. Op zijn negende wilde hij - nog zonder enige voorkennis van notenleer - harp leren spelen... In 1986 nam hij zijn eerste privé-les bij Hannelore Devaere. Hij studeerde aan de Stedelijke Academie van Aalter onder leiding van An Van den Borre (eveneens lerares van Isra Dewilde). Hij werd laureaat van de Nationale Wedstrijd voor Muziek en Woord. Hij studeerde verder in Brussel en Gent. Momenteel is hij als leraar verbonden aan verschillende academies. Hij treedt op met zijn eigen duo KURIOOZOO (cello & harp), en wordt regelmatig gevraagd door verschillende orkesten en ensembles. Als componist schrijft hij regelmatig stukken voor uiteenlopende bezettingen. Er werden reeds vier boekjes met harpmuziek van zijn hand uitgegeven en momenteel werkt hij aan drie nieuwe boekjes, waaronder een geïllustreerde harpmethode. Hij ontwerpt en bouwt ook zelf harpen.

  • Moritz Moszkowski - Serenata opus 15

Moritz Moskowski (1854-1925) werd geboren in Breslau (Duitsland) uit een Pools-Duits-Joodse familie. Hij studeerde piano in Dresden en Berlijn en ontpopte zich vooral als componist van kamermuziek en pianoconcertos. Zijn pianoconcerto in E is één van de beste concertos uit de romantische muziek en werd in die tijd door velen als beter beschouwd dan concertos van bvb. Liszt. Naar het einde van zijn leven geraakte hij in de vergetelheid doordat zijn muziek niet meer paste in de “Belle Epoque”-stijl. Hij stierf bijna vergeten in Parijs op 4 maart 1925. De Serenata opus 15 werd aanvankelijk geschreven voor piano. Het is één van zijn meest gespeelde werken omdat het zeer melodieuze en sprankelende muziek is. De Serenata werd overgeschreven voor orkest en later voor harp door Edmund Schuecker (1860–1911).

terug naar overzichtspagina Missa Solemnis