Federale kroniek - 6 mei 2015


DEEL ONS VERHAAL

Een huis waar iedereen zich welkom voelt

Goede mensen van onze parochie Sint-Pius X,
goede mensen van onze parochie Sint-Elooi,
goede mensen van onze federatie Sint-Amandus,

Volgend weekend vieren alle gezinnen, het ene gezin al wat uitbundiger dan het andere, Moederdag.
Een mooi moment om diegene die ons het leven gaf en voor ons zorgde, die blessures verzorgde en later ook onze 'gekwetste ziel' troostte, eens in de bloemetjes te zetten. In de media zagen we allen een moeder in Baltimore haar gewelddadige zoon wegtrekken van een groep relschoppers. Ook dit is een beeld van een moeder die het beste met haar kinderen voor heeft.
Dat we in de meimaand, Mariamaand, Moederdag vieren is dan ook niet toevallig. De Antwerpenaren kiezen er zelfs voor om hun moeder te vieren op 15 augustus, het feest van Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaart, opnieuw een ode aan Maria dus. Bij ons thuis betekent dit, dat moeder- en vaderdag twee keer per jaar gevierd worden: op de 'eerder commerciële dagen' in mei en juni en op de 'religieuzere dagen' in augustus en maart (Sint-Jozef). Getrouwd zijn met een man uit de Antwerpse Kempen kan ook z'n voordelen hebben. U hoort me niet klagen.

Heel graag blik ik met u ook eens terug op het verleden. U las reeds een hele tijd geleden in deze kroniek dat priester Geert een stap terugzette in zijn verantwoordelijkheden voor onze federatie. Met de federale stuurgroep, met vertegenwoordigers van onze beide parochies en de Sint-Michielswerking, verdeelden we de taken een beetje opnieuw.
Het lijkt me dan ook geen slecht idee om één voor één de mensen, actief in de federale stuurgroep, aan u voor te stellen. Elk lid van deze stuurgroep kreeg van mij een aantal vragen voorgeschoteld en daarom stel ik hen aan u voor in deze en volgende rubrieken.

Omwille van Moederdag start ik vandaag heel graag met Vera Delaplace, woonachtig op de Sint-Elooisparochie en actief binnen de ziekenpastoraal.

- Wil je je eens voorstellen aan de lezers van de federale kroniek?
Op 22 maart 1963 werd ik te Poperinge geboren onder de naam Vera Delaplace. Ik ben de tweede van vier kinderen. Mijn ouders waren landbouwers te Westvleteren. Ik studeerde secretariaat-moderne talen in Poperinge en werkte daarna vier jaar bij de drukkerij Sansen. Ik was 'ponseuse' voor het weekblad 'Het Wekelijks Nieuws'. Ik 'zette' de teksten die de medewerkers instuurden. Hendrik leerde ik kennen tijdens een dansfeest in het Münchenhof in Langemark. Wij trouwden op 18 april 1986. Ik volgde Hendrik naar Kortrijk, waar wij aan de Brugsestraat op 6 mei 1986 onze slagerij openden. Samen hebben wij vier kinderen: Emmeline (25) die samen met Matti Allaert in Kuurne woont en werkzaam is in het Sint-Amandscollege Noord als kleuterjuf, Yasmine (22) werkzaam in De Lovie in Proven als opvoedkundige, Florine (21) die in juni afstudeert als verpleegkundige en die mag starten in het AZ Groeninge en Florian (18) die in juni afstudeert in het zesde economie in Spes Nostra te Heule. Zijn studiekeuze staat nog niet vast.

- Hoe zie je de kerk als gemeenschap evolueren?
Het is belangrijk dat de kerk een open gemeenschap wordt. Het moet een huis zijn waar iedereen zich welkom voelt. Ook de toevallige passant moet er zich thuis voelen en rust vinden. Kortom gemeenschap vormen voor allen, ook voor de mensen die een rugzak vol ballast met zich meesleuren. De kerk is niet alleen een huis van gebed maar moet zich ook profileren als een huis waar ontmoeting tussen de mensen centraal staat.

- Je bent lid van de federale stuurgroep (FS). Waarom?
Na het stopzetten van onze slagersstiel was ik zoekende om mij nuttig bezig te houden. Ik wilde mij ten dienste stellen van de parochie en op vraag van priester Geert werd ik lid van de federale stuurgroep. Op die manier kon ik deel uitmaken van onze parochiegemeenschap.

- Waarover ben je tevreden als je de werking van de FS bekijkt?
Om een federatie draaiende te houden is het belangrijk dat de werking binnen de federale stuurgroep optimaal draait. De stuurgroep is de draaischijf van de federatie en staat in voor de samenwerking tussen de parochies. We kunnen stellen dat die samenwerking vlot verloopt. Het kan alleen maar het pastorale op beide parochies bevorderen.

- Waarin kunnen we als federatie nog groeien?
Als federatie staan we reeds heel sterk. Er zijn zeker nog initiatieven waar we federaal kunnen samenwerken. Denk maar aan een parochiefeest waar we samen met beide parochies onze schouders onder steken. Soms moeten we al eens over het muurtje durven kijken en nieuwe wegen inslaan.

Dankbaar voor dit eerste getuigenis en de moed om de spits af te bijten beloof ik u ook de andere leden in volgende kronieken voor te stellen.

Ik wens u een mooie en zonnige meimaand toe.

Met de beste groeten van de priesters, diakens en alle medewerkers.

Gebed

Blijf geborgen in je naam. Wees als een mens gezegend,
om wat je hebt gezegd, en om wat is verzwegen.
De rafels van jet hart, omdat je bent gesleten.
Om je wezen, zwak en sterk, leven is een mensenwerk.

Blijf geborgen in je naam. Wees als een mens gezegend,
om wat je hebt gedaan, om wat is nagelaten.
Wat soms is misgegaan, de scherven die jij maakte.
Onvermijdelijke pijn, voor wie mensen moeten zijn.

Blijf geborgen in je naam. Wees als een mens gezegend,
om je vasthoudendheid, om angsten in het donker.
De pijnen in je lijf en je geloof in morgen.
Wisselvallig is het tij, voor wie mensen kunnen zijn.

Blijf geborgen in je naam. Wees als een mens gezegend,
om wie je hebt getroost, gedragen in gedachten.
Je liefde en je hoop, de keren dat je lachte.
Alle zegening en heil, van wie mensen mogen zijn.

Blijf geborgen in je naam. Wees als een mens gezegend,
om heel je reisverhaal met alle mensenfouten.
Om vriendschap en begrip en ongeschokt vertrouwen.
Om het leren mettertijd van de naam "Ik zal er zijn".

(Lied geschreven door Gonny Luijpers en Riet Carpay)

overzicht kronieken