Federale kroniek - 18 augustus 2010


DE SCHONE BELIJDENIS – OVER HET CREDO

God ontmoeten in het gebed

Goede mensen van onze parochie Sint-Pius X,
goede mensen van onze parochie Sint-Elooi,
goede mensen van onze federatie Sint-Amandus,

In de kerk op bezoek, waar we vorige week bij stil stonden, leidt ons zonder twijfel naar de vraag van het gebed. Als een kerkgebouw in onze parochie staat dan is dat een teken dat spreekt, zelfs al ben je er nooit binnen geweest, het stelt vragen. Waarom bidden en wat is dat eigenlijk? Moeten we alleen bidden of met de gemeenschap. Met weinig woorden of het ‘Onze Vader’ of zonder ophouden?

Neem de tijd. Als iets ons ter harte gaat dan is het eerste wat we doen, er tijd voor nemen. Zo is het ook met het gebed. Als we een minimaal gebedsleven willen hebben dan maak je tijd vrij op geregelde basis. Het best is om een moment vrij te houden in de ochtend als we nog niet met de activiteiten van de dag zijn begonnen of ’s avonds als het geluid van de wereld stilvalt. Hoeveel tijd? Dat is niet echt belangrijk, wel om consequent en realistisch te zijn, namelijk duurzaam is hier van belang.

Enkele voorwaarden. Om met God te spreken zijn er zoals bij elke ontmoeting enkele voorwaarden: een plaats waar we graag zijn (niet echt belangrijk welke), een houding die ons aandachtig maakt en die sereen is. Maar we hebben ook hulp nodig, want God spreekt niet tot ons als de buurman aan de voordeur. Om Hem te beluisteren moeten we plaats laten in ons hart. En als we tot Hem willen spreken dan is het ook goed om gebeden te gebruiken uit de traditie van de Kerk. Te beginnen met het Onze Vader en die uit de Bijbel, bijvoorbeeld de psalmen.

Tussen beslissing en overgave. Laten we van één iets overtuigd zijn: als we bidden is het omdat God ons aanspreekt om Hem te ontmoeten. Als we onze tien minuten aan God toewijden, laten we Hem de kans om te werken. Onze taak is om ons engagement te houden per dag voor weken en maanden ver. Voor de rest is het God die de teugels in handen heeft. Het gebed vraagt onze wil en onze overgave aan God. Dat is niet altijd gemakkelijk, het is nooit af maar het leidt ons recht naar God.

Aansluiten bij het gebed van de Kerk. Er zijn vele manieren van bidden en in de kerkgeschiedenis hebben heiligen ons de weg gewezen. We hebben richtingen van spiritualiteit, zoals die van de Karmel, of zoals het gebed van Ignatius dat ons helpt de beste keuzes te maken. Er zijn ook recentere vormen zoals de charismatische vernieuwing die de heilige Geest vooraan plaatst.

Het gebed van de christen is nu eens persoonlijk gekleurd en dan eens een gemeenschapsgebed. Zonder persoonlijk engagement wordt liturgie droog en zonder leven. En zonder gebed in de gemeenschap verwijdert ons persoonlijk gebed zich van de kern. Ons persoonlijk gebed vindt haar vervulling in de eucharistie die de top is en de bron van alle gebed. Daarbij horen we het beeld dat Jezus geeft hierbij: ‘Ik ben de wijnstok en jullie zijn de ranken. De ranken kunnen geen vruchten geven uit zichzelf, als ze niet in de wijnstok blijven.’

Laat ons dankbaar zijn voor de mensen die met ons bidden op zondag en die in de gemeenschapsviering van de eucharistie samen met ons bij de Heer willen zijn. Het is goed dat we op dat moment in de eucharistie ook bidden voor de mensen die er niet zijn, of voor zij die hebben gevraagd voor hen te bidden, ook voor de mensen die we de afgelopen week hebben ontmoet en die met ons gedachten en zorgen hebben gedeeld,… Bedankt voor je gebed persoonlijk en in de gemeenschap, zo zijn we verbonden in Christus die ons wil ontmoeten en zegenen.

Met de beste groeten van de pastoors, de diakens en alle medewerkers.

Gebed van de week

O Heer God
geef me alles
wat me naar Jou kan leiden.
O Heer God hou ver van mij
alles wat me van Jou verwijdert.

heilige Edith Stein

overzicht kronieken