Federale kroniek - 11 augustus 2010


DE SCHONE BELIJDENIS – OVER HET CREDO

Hoe bezoek je een kerk

Goede mensen van onze parochie Sint-Pius X,
goede mensen van onze parochie Sint-Elooi,
goede mensen van onze federatie Sint-Amandus,

Op tocht in Frankrijk kan je mooie plaatsen vinden in de natuur, daarnaast ga je wellicht voor een bezoek in de stad of het dorpje waar je passeert. Op fietstocht in het Noorden van Frankrijk vond ik in de kerk van Cassel een mooie fiche die als titel draagt: ‘Hoe bezoek je een kerk?’ Uit de fiche geven we enkele treffende gedachten weer. Ze kunnen je ook helpen in het dagelijks leven als je niet op reis bent. Meer info kan je vinden op www.croire.com .

Je bent welkom in de kerk. Je komt binnen in deze kerk, wellicht voor de eerste keer. Als toerist of ter gelegenheid van een familiefeest (doopsel of huwelijk) of in droevige omstandigheden (begrafenis). Of misschien omdat je af en toe de eucharistie bijwoont met Kerstmis, Pasen of Allerheiligen. Of omdat je de deur hebt open zien staan en nieuwsgierig binnenkomt. Zo kom je binnen in een ruimte op het eerste zicht rijk aan inhoud maar vreemd voor jou op architecturaal en religieus vlak.

De eerste christenen hadden de gewoonte om eens per week samen te komen om te bidden en om de eucharistie te vieren. Eerst was dat een eenvoudige woning en later werden het duidelijk zichtbare gebouwen overal met een stijl die evolueerde. Blijkbaar is er niets van gelijkenis tussen een kleine dorpskerk en een imposante basiliek op een bedevaartsplaats. Maar beiden zijn open ruimten waar christenen regelmatig verzamelen om te bidden en de mis te vieren.

Torens en klokken. Veel van de kerken zijn naar het Oosten gericht. Omdat de zon daar opgaat en ze symbool staat voor Christus die verrezen is. Voor de kerk is er een ruimte als je binnenkomt die vroeger meer werd gebruikt, bijvoorbeeld voor de zegening van de palmtakken, voor het Paasvuur dat werd ontstoken,… Vaak zijn er meerdere klokken in de kerk, dit gebruik dateert maar vanuit de elfde eeuw. Ze kunnen het ritme van de dag aangeven en het angelus, of als iemand gestorven is. Ook geven ze aan wanneer een doopsel, een wijding, of andere vieringen doorgaan. Vroeger werden ze ook gebruikt om een epidemie of gevaar aan te kondigen.

Zoeken naar het geloof. Vaak zie je een kruis op de top van de toren en ook binnenin zie je duidelijk het kruis aanwezig. Het kruis is eigenlijk het symbool van de christenen, zoals de ster dat is voor de joden en de halve maan voor de moslims. Ruim 2000 jaar geleden bij de Romeinen was het kruis een middel om mensen die ter dood waren veroordeeld te doden. Door het sterven van Jezus op het kruis is ze het teken geworden van Gods liefde voor iedere mens, het teken van de doorgang van Jezus naar het leven.

Als je binnenkomt in de kerk staat een vat met gezegend water dat herinnert aan het doopsel van de christen. Het kruisteken maken als je binnenkomt met het doopwater, de zegening van een huwelijk of de zegen bij een overledene… het zijn allemaal tekens om je te herinneren aan de trouw aan je doopsel.

Het koor is de plaats van de viering. Het is de belangrijkste plaats van het gebouw. Het schip in het midden is het grootste deel van de kerk. In het koor van de kerk staat altijd een ambo, de voorbestemde plaats om het Woord van God te laten klinken. In het centrum van elke kerk staat het altaar. Het is de plaats van ontmoeting tussen hemel en aarde, de plaats waar de priester het eucharistisch gebed spreekt die het centrum is van de mis. De meeste christenen in de eerste eeuwen vierden de eucharistie op het graf van de martelaren die met hun leven hebben getuigd van hun geloof in Christus. Om die reden is het de gewoonte om een reliek van een heilige of een martelaar in een steen te plaatsen die in het altaar zit.

Een kerk is niet eenvoudigweg een plaats van menselijke samenkomsten, ook niet van een tempel aan een onbekende god toegewijd. Aan elk van ons om ons te laten aanspreken door de tekens en de symbolen en om het christengeloof te ontdekken.

Kerken zijn geen musea. De meeste kerken bevatten verschillende artistieke decoraties (fresco’s, glasramen,…). Ze tonen episodes uit het leven van Jezus of men vindt er ook beelden van Maria of van heiligen. We bewonderen ze omdat het mooie werken zijn maar ook omdat ze ons herinneren aan hen die deel uitmaken van de grote familie van God. Mooie monumenten van steen en glas, de kerken zijn het huis van God. Ze nodigen ons uit om te ontmoeten, te bidden, de blijde en de droevige momenten van het leven te vieren. Het zijn ook plaatsen waar elk van ons zich kan terugtrekken, aan God in de stilte van het hart onze vreugdes en gedachten toevertrouwen. Het is een plaats om na te denken over je verleden en over je toekomst.

Goede mensen van de federatie, mogen deze laatste dagen van verlof ons nog een appendix schenken van geluk en verbondenheid met elkaar en met de Maker van ‘leven’ en ’adem’. Hij wil er zijn voor ons allemaal, … omdat Hij ons bemint.

Met de beste groeten van de pastoors, de diakens en alle medewerkers.

Gebed van de week

Vader,
tot U stijgt ons verlangen.
Luister nu wij tot U roepen,
wij, uw kerkgemeenschap,
verbonden in Jezus de Heer,
bezield door dezelfde Geest.
Maak ons met uw wegen vertrouwd,
zend ons uw licht en uw trouw tegemoet
en breng ons eenmaal voorgoed thuis
waar Gij alles in allen zult zijn.
Amen.

overzicht kronieken