Federale vormingsavond 'Volwassen worden in geloof'

terug naar overzicht nieuws

Op woensdagavond 7 november kwamen we met een zestigtal mensen samen voor de federale vormingsavond over ‘Volwassen worden in geloof’ in de St.-Elooiskerk. Vanuit de federale stuurgroep hadden Walter en Hugo het programma opgesteld en begeleid. Met het St.-Elooiskoor konden we de liederen van geloof beluisteren en ze brachten ons bij de inhoud van de woorden die priester Antoon Vandeputte sprak. Hij is als gevangenisaalmoezenier vertrouwd met het leven en vaak ook de moeilijke kanten daarvan. Telkens werden enkele beelden geprojecteerd door diaken Curd ter ondersteuning van de gebrachte woorden.

Antoon had het over het speelveld van het leven dat gelijkt op een voetbalveld. Tussen de vier lijnen speelt zich het spel af en er zijn regels om het spel te spelen. Binnen de lijnen mogen de spelers heel creatief zijn en het volle speelveld gebruiken, zo zien we het mooiste voetbal.

Ook in ons leven mogen we ‘groeien in mens-worden’. Hij noemde de hoeken van het speelveld: geloof, hoop, liefde en berouw. Hier enkele van zijn woorden die ons kunnen helpen om creatief te leven en om een mooi levensspel te ontwikkelen met onze ploeg van gelovigen.

1. Als iemand jou gelooft en meegaat dan is dat aangenaam. Geloof is de eerste hoek van het veld. Als mensen je niet geloven dan ben je daar klein van en droevig. Jezus gelooft in ons en kent ons bij naam. In het verhaal van Zacheüs legde Antoon de link met ons leven. Jezus zegt aan Zacheüs: ‘Ik wil bij je zijn, ik geloof in jou.’ Dan kom je tot leven.

2. De tweede pool die leven schenkt is hoop. Het is de wortel van de toekomst. Iedereen die woorden van hoop krijgt heeft toekomst. Hoop is altijd klein maar reuzensterk waar je als mens klein bent. De blinde man Bartimeüs weet dat Jezus het licht weer in zijn ogen schonk. Hij is dat nooit meer vergeten.

3. In de derde hoek van het speelveld is liefde de hoofdspeler. Leven zonder liefde, zonder vrienden of vriendinnen kan niet: voor niemand. Liefde moet vertrouwen scheppen om wat je niet kan zeggen kan toevertrouwen. Leven met dingen die je niet kan uitspreken maakt je liefdeloos. Dat heeft te maken met vertrouwen. Om te leven is liefde onmisbaar. Ook hier legde de spreker de band met het evangelie, deze keer met de figuur van Maria Magdalena. Zij komt in het verhaal van Jezus’ leven… tot de dood ons scheidt en nog veel verder.

4. Tot slot ervaren we dat vergeven en berouw leven schenken. In literatuur zijn weinig plaatsen waar men aanzetten geeft tot deze levenshoek. Een stap opzij durven zetten of achteruit gaan is levensnoodzakelijk om andere mensen te doen leven en om zelf te leven. Vergeven leer je door af te kijken bij andere mensen. Wie vergeving krijgt zal zelf kunnen vergeven. De woorden: ‘Ik geloof je, ik zie je graag, ik wil met je verder doen’ zijn zeer belangrijk voor ons leven. Zo durf je zelf weer verder te gaan. Hier bekeken we het verhaal van Jezus die op Calvarie gekruisigd werd met de man naast hem, die vergeving vraagt.

Deze avond was een aanzet om ons te vormen over ons geloof. In de komende jaren zal in ons bisdom heel wat tijd besteed worden aan de geloofscatechese. Dit is voor ons en uitdaging voor heel de gemeenschap die samenkomt bij Jezus in de eucharistie. Volwassen worden in geloof is een boeiend spel dat we als gemeenschap samen kunnen spelen. Met Allerheiligen verwoorden we reeds de urgentie ervan. De vraag gaat niet over hoeveel priesters en zusters er nog zijn maar is heel duidelijk: ‘zullen er christenen zijn?’

Als we samenkomen met het koor, bij een zieke, bij mensen die rouwen om een gestorven familielid, aan de tafel, in de bewegingen…spreken we over Jezus? Bidden we met elkaar tot Jezus. Deze vraag naar herbronning willen we met de federatie duidelijk aangaan. Mogen we elkaar daarin bemoedigen en steunen.