Onze federatie Sint-Amandus in Dadizele



1 Mei 2012. Een zwaar bewolkte, nog schemerige ochtendlucht. Maar weg, striemende zuidwestenwind van de vorige dagen. Vroeg zwoele vochtige lentelucht. Gelukkig had de regen ’s nachts zijn tranen uitgeweend en konden fietsers, voetgangers en volle auto’s zich bijna “natloos” klaar maken voor hun 15 km lange bedevaart naar Dadizele. Presentpunt: acht uur in de Onze-Lieve-vrouwbasiliek. De eerste Heilige Mis op deze bedevaartsdag vangt reeds aan om 6 uur (jawel in de morgen). Om 7 uur was er de heilige Mis van het Onze-Lieve-Vrouwhospitaal Kortrijk (nu Groeninghe geworden). Een fikse fitte deken Geert Morlion voerde de voetgangers aan, die stipt aanwezig waren in die mis van zeven uur, opgedragen door priester Lefebvre van het Onze-Lieve-Vrouwhospitaal.
Om acht uur was er dan de viering van onze federatie. Het Sint-Elooikoor versterkt met parochianen van Sint-Pius X, bracht een prachtige reeks Marialiederen voor een meer dan goed gevulde basiliek.
Priester Noël onderlijnde in zijn homilie de blijvende actualiteit van een bedevaart. Een tocht naar warmte en geborgenheid, belangrijke waarden in onze zoekende wereld. Een deugddoend woord in een blije en devote, realistische Mariasfeer.
Na de Heilige Mis, werd naar jaarlijkse gewoonte een biddende rondgang gemaakt in het Rosarium van Dadizele, vlak naast de basiliek. Priester Noël begeleidde ons daarbij door de christelijke mysteries in een uniek natuurlijk kader. De zon had de wolken eindelijk doorpriemd, de vogels ontwaakten bij de blijde mysteries en het zachte golvende getinkel vanuit de basiliekklokkentoren verdiepte de gebedsmomenten.
Dit zijn van die flitsen in het leven die de mildheid van de natuur benadrukken in éénklank met wat wij in ons hart voelen: vreugde en droefheid om zovele dingen, maar die toch op deze zeldzame ogenblikken harmonisch kunnen samenvloeien in die handen waarin onze naam geschreven staat.